REVISTA VETERINARIA | Luns, 30 de marzo de 2026
Segundo a Organización Mundial da Saúde (OMS), máis do 70 % das enfermidades infecciosas emerxentes en humanos teñen a súa orixe en animais e case a metade delas transmítense por mosquitos e carrachas. A OMS advirte que o cambio climático está a facilitar a propagación de zoonoses.
A leishmaniose é un exemplo dunha enfermidade significativamente afectada polo cambio climático. "A leishmaniose está a cambiar a medida que o vector cambia a súa área de distribución. A leishmaniose asociouse durante moito tempo a zonas endémicas "tradicionais" do sur de Europa, pero en todo o continente préstase cada vez máis atención a unha nova realidade.
Os flebótomos, o vector implicado na transmisión, son sensibles á temperatura e aos patróns de precipitacións. As condicións máis cálidas e os cambios na humidade poden prolongar a súa actividade estacional e facer que as novas zonas sexan máis axeitadas que no pasado.
A leishmaniose está a cambiar debido ao cambio climático.
O noroeste de España considerábase tradicionalmente unha zona libre de leishmaniose. Non obstante, a principios da década de 1990, notificáronse dous casos de leishmaniose canina autóctona en Galicia. Ademais, un estudo de seroprevalencia realizado a principios da década de 2000 en Valdeorras (Ourense) cambiou a percepción da enfermidade nesta zona, que desde entón se considera hiperendémica para a infección por L. infantum.
En España, infectan uns 385.000 cans anualmente. Ademais, en 2023, rexistráronse case 400 casos de leishmaniose en humanos. Para protexer a saúde pública e animal, a prevención é fundamental para reducir o número de casos de leishmaniose en cans e evitar o risco para os humanos.
As principais medidas para previr a infección por L. infantum inclúen o uso de ectoparasiticidas xunto coa vacinación de cans sans.
Neste sentido, recoméndase encarecidamente que os cans sexan vacinados e manteñan unha protección adecuada contra as picaduras de mosquitos.